کیسینجر: تاریخ با نیکسون مهربان‌تر رفتار می‌کند

۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ | ۱۴:۴۵ کد : ۷۸۸ تاریخ جهان
کیسینجر: تاریخ با نیکسون مهربان‌تر رفتار می‌کند
تاریخ ایرانی: وزیر امور خارجه اسبق آمریکا معتقد است که نقش وی در عرصه سیاست خارجی ایالات متحده کمرنگ شده و او جایگاه خاص خود را ندارد.

 

امروز که ۳۴ سال از ترک دفتر کارش می‌گذرد، هنری کیسینجر هنوز سرسخت و رک‌گو است، در ۸۷ سالگی هیچ تغییری نکرده است، اگرچه شاید قوای جسمانی‌اش را نسبت به زمانی که در سطح بین‌المللی مطرح بود، از دست داده باشد. یکی از مسائلی که در مورد آن با کیسینجر گفت‌وگو کردیم سقوط صدام حسین بود.

 

 

آیا احساس می‌کنید که حمله به عراق ایده خوبی بود؟

 

من فکر می‌کردم یک نفر باید به آنجا می‌رفت،‌ صدام را به پایین می‌کشید و عراق را به نوعی به جامعه بین‌الملل تحویل می‌داد. من معتقدم یک چنین کاری باید انجام می‌شد.

 

 

شما با جنگ‌های بحث برانگیز بیگانه نیستید. در سال ۱۹۷۳ به خاطر نقش‌تان در مذاکرات صلح ویتنام برنده جایزه صلح نوبل شدید. طرحی که دو سال بعد و زمانی که شمال ویتنام به جنوب آن حمله کرد، شکست خورد.

 

آن دوره خیلی سختی برای همه بود. ما جنگی را به ارث برده بودیم و آنهایی که جنگ را شروع کرده بودند، به جنبش صلح پیوستند. بنابراین آن‌ها در یک موقعیت دوجانبه بودند و تصور کردند که با این کار جنگ می‌تواند سریع‌تر پایان یابد. بدیهی است که اگر ما می‌دانستیم که چطور باید آن جنگ را زود‌تر تمام کنیم، آن را انجام می‌دادیم.

 

 

در مورد ریچارد نیکسون و سیاست خارجی‌اش بگویید؟

 

من به نیکسون در شب استعفایش گفتم، تاریخ با تو مهربان‌تر از آنچه معاصرانت با تو رفتار کردند، رفتار می‌کند. او در سیاست خارجی خلاق و قاطع بود و مسائلی که باعث استعفای او شد مربوط به سیاست خارجی‌اش نبود. آن‌چه که موجب شکست نیکسون شد، وا‌ترگیت بود. روزهای پایانی حکومت را به وضوح به خاطر دارم... ریچارد نیکسون تنها، تلخ و بداخلاق و سیاه رو بود. او درشب ‌آخر در دفتر کارش مرا دعوت کرد تا به اتاق نشیمن لینکلن برویم، جایی که او و من قبلا با هم برنامه‌ها و طرح‌های مربوط به سیاست‌ خارجی بحث می‌کردیم. او مردی بود که همه عمرش را صرف کرد تا رئیس جمهور شود و در یک لحظه همه تلاشش را با آنچه که انجام داد، از بین برد. زمانی که اتاق را ترک می‌کردم او گفت چرا با هم دعا نمی‌کنیم؟ تنها می‌توانم بگویم که این یک حرکت تراژیک عمیق در زندگی یک شخص بود.

 

 

شما در کتاب جدید خود با عنوان "در چین" نگاهی انداخته‌اید به تاریخ دیپلماسی این کشور در یک دوره خاص. زمانی که کیسینجر در نقش وزیر خارجه نیکسون روابط با چین در سال ۱۹۷۲ را آغاز کرد، بیش از ۲۰ سال بود که هیچ ارتباط رسمی بین دو کشور وجود نداشت. ‌به نظر می‌رسد مردم از رشد چین در دهه‌های اخیر شگفت‌زده شده‌اند. این درست است؟

 

خیر. چینی‌ها همیشه خود را در بلندا دیده‌اند و فقط در زمانی که غرب از ضعف زودگذر آن‌ها سوء‌استفاده کرد،‌ اینگونه نبوده‌اند.

 

 

چالش بزرگ دیگر آمریکا، ‌تهدید افراط گرایی اسلامی است. نظر شما درباره کشتن اسامه بن لادن چیست؟

 

این امر نشان می‌دهد که ایالات متحده در تعقیب کسانی که به آن صدمه می‌زنند، مصر است.

 

کیسینجر هنوز به دنیا و جایگاه آمریکا در آن می‌اندیشد. اما زمانی که از او خواستیم تا نقشش را در دهه‌های مختلف سیاست خارجی ارزیابی کند، او گفت که از نقش وی کاسته شده است. او می‌گوید که بهتر است از مردم این سئوال را نکنید چرا که آن‌ها احتمالا با اغراق پاسخ شما را می‌دهند.

 

 

منبع: CBS

 

کلید واژه ها: کیسینجرنیکسونجنگ ویتنام


نظر شما :