خاطرات سیمین دانشور از نیمایوشیج و امام موسی صدر به روایت ضیاء موحد

۲۰ اسفند ۱۳۹۰ | ۱۹:۴۲ کد : ۱۹۲۵ از دیگر رسانه‌ها
ضیاء موحد از شاعران حلقه جُنگ اصفهان و دوست قدیمی محمد حقوقی و هوشنگ گلشیری با اظهار تاسف از درگذشت سیمین دانشور، وی را شخصیتی آکادمیک و فرهنگی توصیف کرد و به نقل دو دیدارش با بانوی داستان‌نویسی ایران پرداخت.

 

وی گفت: من دو بار بیشتر خانم دانشور را از نزدیک ملاقات نکرده‌ام؛ یک بار قبل از انقلاب بود که به اتفاق هوشنگ گلشیری و محمد حقوقی به منزل او رفتیم و آن زمان هنوز جلال آل‌احمد زنده بود. در این دیدار با توجه به ذوق ایرانی مهمانان، بیشتر درباره شعر صحبت شد.

 

شاعر «غراب‌های سفید» اضافه کرد: تصور من از برداشت خانم دانشور درباره شعر، کاملاً متفاوت از واقعیت بود و به نظرم رسید که برداشت او از شعر در حدی کاملاً متوسط بود. البته به نظرم رسید که او ذوق شعری فراوانی دارد اما آن احاطه و تسلطی که در داستان و روی مسائلی مانند محتوا و فرم داشت، اینجا (در شعر) نداشت.

 

موحد گفت: در آن جلسه بیشتر به ذوق شعری اهمیت می‌داد و توجه داشت و تا مدت‌ها بعد ندیدم جایی درباره شاعری حرفی زده باشد.

 

وی درباره دیدار دوم خود با سیمین دانشور هم یادآور شد: بار دوم که خانم دانشور را دیدم حدود ۷، ۸ سال پیش بود. من به دیدن خانم سیمین بهبهانی رفتم و او گفت که مایل است به دیدن خانم دانشور برود و به اتفاق رفتیم به منزلش. خانم دانشور اصولاً بسیار خوش‌صحبت بود و چون تنها زندگی می‌کرد، وقتی جمعی پیدا می‌شد، دوست داشت درباره موضوعات مختلف صحبت کند.

 

این شاعر اضافه کرد: آن روز خانم دانشور درباره نیما و به خصوص شعر معاصر صحبت‌های بسیار جالب و تازه‌ای کرد. خاطرات بسیار جالبی از نیما داشت و من تعجب می‌کنم که چطور کسانی که با او آشنا بودند، نرفته‌اند این خاطرات را ثبت و ضبط کنند. خانم دانشور حتی خاطرات جالبی هم از امام موسی صدر که چند روزی در منزل او بود، داشت.

 

موحد همچنین درباره آثار سیمین دانشور گفت: «همسر من جلال» یکی از بهترین مقاله‌هایی است که درباره یک نفر نوشته شده و اگر آن را با مقاله «پیرمرد چشم ما بود» (مقاله جلال آل‌احمد درباره نیما یوشیج) مقایسه کنیم، در خواهیم یافت که اولی خیلی محکم‌تر و منسجم‌تر است.

 

وی همچنین با مقایسه رفتار و موضع‌گیری‌های جلال آل‌احمد و سیمین دانشور افزود: دانشور به واقع آدم فاضلی بود و به نظر می‌رسید از بسیاری جهات نسبت به جلال برتری داشت. حرف‌هایی که می‌زد و وصیت‌هایی که می‌کرد، نشان می‌داد که او آدمی دانشگاهی و فرهنگی بود.

 

شاعر «نردبان اندر بیابان» در پایان با اشاره به حس نوع‌دوستی سیمین دانشور و کمک‌هایی که به افراد گرفتار مشکلات مالی و روزمره می‌کرد، یادآور شد: او دریایی از خاطرات و مسائل ادبی و فرهنگی و هنری دوران ما را با خود به زیر خاک برد.

 

 

منبع: خبرگزاری مهر

کلید واژه ها: سیمین دانشورنیمایوشیجامام موسی صدرضیاء موحد


نظر شما :