۲۰ سال از درگذشت نخست‌وزیر دولت موقت گذشت

بازرگان به روایت منتقدان دیروز


بازرگان لیبرال نبود. او محافظه‌کار، راست‌گرا و ضد چپ بود...چپ‌ها درباره بازرگان خیلی تندروی کردند...خصلت آزادی‌خواهی نسبی در جناح بازرگان بیشتر از جناح‌های دیگر بود...ما بخاطر نگرانی از آمریکا نباید نهضت آزادی و بازرگان را فدا می‌کردیم...در میان جناح بازرگان، بنی‌صدر و اکثریت حاکمیت، دوری از بازرگان تصمیم نادرستی بود...حزب توده برای این اعتقاد بود که نباید کودتای ایالات متحده را شوخی انگاشت.
بازرگان را مرد مبارزی می‌دانستم و می‌دانم... در زندان چیزی جز خوبی از مهندس بازرگان و دیگر اعضای نهضت آزادی ندیدم...آن زمان شاخص مبارزات سیاسی - انقلابی در دانشگاه‌ها بازرگان بود، فضای جامعه او را به عنوان نخست‌وزیر می‌پذیرفت...بازرگان آمریکایی نبود ولی ضعف داشت...نمی‌شود به بازرگان با آن ریش سفید و یک عمر مبارزه، لفظ خیانت را چسباند. ممکن است آدم‌های داغ مثل مرحوم خلخالی این حرف‌ها را بزنند کمااینکه زدند اما من این را نمی‌گویم. این افراد اهل قرآن و نماز و مسجد بودند.
دوران نخست‌وزیری دوران بسیار سخت و طاقت‌فرسایی بود، هر چند او غم و نگرانی خود را معمولا در خانه عنوان نمی‌کرد و کوله‌ بارش را بیرون در می‌گذاشت. اما این دوران ۹ ماهه هر روز با بحران‌های عجیب روبرو بود، در این دوره حتی تهدیدهایی جانی نیز وجود داشت... این سخن را مکرر از زبان بسیاری شنیدم که ما قدر مهندس را نشناختیم یا اینکه در حق او جفا کردیم... آقای خلخالی حلالیت طلبید...آنچه در روحیه بازرگان برجسته بود نوعی ستیز با جبر و استبداد است.
صفحه نخست | پرونده‌ها | پرونده‌های ویژه | گزارش‌های ویژه | تاریخ مصور | از دیگر رسانه‌ها | پاورقی | روزنگار | تاریخ جهان | کاغذ اخبار | دفتر مقالات | گزیده‌های تاریخی | تاریخ شفاهی | کتابخانه
© 2010-2011, Iranian History. All right reserved.
The Site is best viewed at a screen resolution 1200*800, optimized for mozilla firefox.
Design By ACACO.